ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

ο κλασικό χειροκίνητο καροτσάκι με τα μεταλλικά καπάκια: Το απόλυτο σύμβολο του καλοκαιριού για γενιές και γενιές Ένας λευκός γνώριμος στους χωματόδρομους της γειτονιάς Υπάρχουν κάποιες εικόνες από το παρελθόν που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ανεμελιά του ελληνικού καλοκαιριού. Μία από αυτές είναι ο πλανόδιος παγωτατζής. Στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, η εμφάνισή του στους χωματόδρομους των χωριών και των αστικών γειτονιών αποτελούσε το κορυφαίο γεγονός της ημέρας για τα παιδιά, που μαζεύονταν γύρω του με λίγες δεκάρες στο χέρι. Με την πεντακάθαρη λευκή του ποδιά και το χαρακτηριστικό, βαχύ χειροκίνητο καροτσάκι, ο παγωτατζής δεν πουλούσε απλώς ένα γλύκισμα, αλλά μια στιγμή απόλυτης ευτυχίας.  Το μυστικό του πάγου και της αμμωνίας Η δουλειά του πλανόδιου παγωτατζή ήταν εξαιρετικά κοπιαστική. Σε μια εποχή που τα

 Απίστευτες Διαφημίσεις 1981 (ΥΕΝΕΔ)

Υλικά Βάρος: 1 κιλό  1 κιλό μοσχαρίσιο νουά, σε ενιαίο κομμάτι  200 γρ. αλάτι χοντρό  3 κουτ. γλυκού καστανή ζάχαρη για κάθε 800 ml νερό που θα χρειαστούμε

Βλέπουμε κεντρικούς δρόμους της πόλης, όπως η Αμαλίας, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου και η Πανεπιστημίου, με περισσότερα λεωφορεία και τρόλεϊ από αυτοκίνητα.  Μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, στην Πλάκα, βλέπουμε ελάχιστους τουρίστες, στα λιγοστά τουριστικά μαγαζιά.  Χαρακτηριστική είναι η εικόνα στη γωνία των οδών Μνησικλέους και Λυσίου, στην παλιά ταβέρνα του Κρητικού, που δύο ξένοι επισκέπτες απολαμβάνουν τα σταφύλια που τους πουλά πλανόδιος οπωροπώλης. Στην πλατεία Συντάγματος, ένας

Όταν το Μινιόν ήταν περίπτερο Τα περίπτερα στη χώρα μας είναι κομμάτι της κοινωνίας μας εδώ και πολλά χρόνια. Η μορφή τους όπως την ξέρουμε, είναι Ελληνική ιδιαιτερότητα και πρωτοτυπία, η οποία όμως παρέχει ευκολία και πρακτικότητα στην καθημερινότητα, και τη δικιά μας και των τουριστών. Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν; Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά

 Έπεσε από 47 ορόφους και έζησε: Τα αδέρφια Μορένο είχαν μια εταιρία καθαρισμού κτιρίων… Αναλάμβαναν επίσης και τον καθαρισμό τωνμτζαμιών στους τεράστιους και πανύψηλους ουρανοξύστες.Ήταν η 7η Δεκεμβρίου του 2007, όταν ο ένας απ τα αδέρφια ανέλαβε να καθαρίσει τα τζάμια απ έναν ουρανοξύστη 50 ορόφων. Ο αδερφός του τον προειδοποίησε να μην το κάνει εκείνη τη μέρα διότι φυσούσε δαιμονισμένα και 50 πατώματα πάνω από το έδαφος ο αέρας ήταν ακόμη πιο δυνατός. Στον 47ο όροφο,  η πλατφόρμα καθαρισμού έμοιαζε με

 Όταν η συγκοινωνία γινόταν με εξαντλημένα ζώα Το παμφορείο ήταν ο προάγγελος των σημερινών λεωφορείων - Από τα παμφορεία στο μετρό - Οι όποιες μετακινήσεις στη πρωτεύουσα να γίνονται κυρίως με καμήλες και γαιδουράκια Το «Παμφορείον» και ήταν ο προάγγελος των σημερινών λεωφορείων και το πρώτο μέσο μαζικής μεταφοράς που κυκλοφόρησε ποτέ στο σύγχρονο ελληνικό κράτος. Ένα κάρο με θέσεις επιβατών που το έσερναν άλογα. Στην αρχή εκτελούσε το δρομολόγιο

Το Up Stories παρουσιάζει την ιστορία του πρώτου πολυκαταστήματος στην ιστορία της Ελλάδας, του ΜΙΝΙΟΝ  Το ΜΙΝΙΟΝ ταυτίστηκε με την πιο λαμπρή γιορτή του χρόνου καθώς χιλιάδες παιδιά από ολόκληρη την Ελλάδα επιθυμούσαν να το επισκεφθούν, να δουν από κοντά τις πιο όμορφες και πρωτοποριακές για την εποχή τους γιορτινές βιτρίνες, να ανέβουν στον 8ο όροφο που ζωντάνευε το Χριστουγεννιάτικο παραμύθι και τέλος να φωτογραφηθεί με την

 Η θρυλική και χιλιοτραγουδισμένη «Μαντουμπάλα», μια από τις πολύ μεγάλες επιτυχίες του Στέλιου Καζαντζίδη, είναι τραγούδι που ξεπήδησε μέσα από τον ινδικό κινηματογράφο, τον οποίο οι Έλληνες αγάπησαν ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του ‘50 και του ’60. Η «Μαντουμπάλα», που στα ινδικά σημαίνει γλυκό κορίτσι, δεν ήταν απλώς ένα όνομα εξωτικό, όπως τόσα που έδωσαν εκείνη την εποχή οι συνθέτες μας στα τραγούδια τους. Η Μαντουμπάλα ήταν μια πανέμορφη Ινδή πρωταγωνίστρια του κινηματογράφου, που στη χώρα της την αποκαλούσαν

Αν βρίσκετε ενδιαφέρον το blog μας, βοηθείστε μας να συνεχίσουμε.  Και ποιος δεν έχει δει και δεν έχει γελάσει δεκάδες φορές με την παλιά ελληνική ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.  Πρόκειται για μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου του Αλέκου Σακελλάριου στην οποία ο Λάμπρος Κωνσταντάρας υποδύεται τον υπουργό Μαυρογιαλούρο. Αξέχαστες είναι οι ατάκες που λέγονται κατά τη διάρκεια της ταινίας όπως το χαρακτηριστικό «Θα σας εξαφανίσωμεν», την ώρα που ο υπουργός

«Τήρα, που να τς πάρ’ ου διάουλους τς ιβρουπέους!» Ο Μπάρμπα-Γιώργος είχε κατέβει από τα βουνά και απεχθανόταν την ευρωπαϊκή κουλτούρα. Ήταν ένας σκληροτράχηλος Ρουμελιώτης που μετατράπηκε σε έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές του θεάτρου σκιών. Ο μπάρμπας του Καραγκιόζη γεννήθηκε το 1897, εν μέσω μίας κομβικής περιόδου για τη χώρα. Δημιουργός του ήταν ο Γιάννης Ρούλιας, σπουδαίος καραγκιοζοπαίχτης του 19ου αιώνα. Ο χαρακτήρας του μπάρμπα-Γιώργου διαμορφώθηκε από τα πατριωτικά αισθήματα του δημιουργού

 Κορυδαλλός, τέλη της δεκαετίας του 60. Σπιτάκια λίγα, φτωχικά με μικρές αυλές ασβεστωμένες. Η λεωφόρος Γρηγόρη Λαμπράκη, χωματόδρομος ακόμα. Το πατρικό μας: 2 μικρά δωματιάκια και μια πρόχειρη αυθαίρετη κατασκευή(παράγκα τη λέγαμε), φτιαγμένη από ξύλα και πισσόχαρτο. Ένα μικρό κοτέτσι

                  Βοηθείστε μας να συνεχίσουμε. Ξέρετε τον τρόπο και δεν σας κοστίζει! Ακόμη και στις μέρες μας, το Πάσχα, πολλοί συνηθίζουν να επιδίδονται στην ωμοπλατοσκοπία που είναι το… μαντικό διάβασμα της σπάλας του αρνιού.  Η σπάλα του αρνιού, σύμφωνα με την παράδοση, έχει σημάδια και την ικανότητα να “φανερώσει” πράγματα από το μέλλον.  Μάλιστα, σε πολλές ορεινές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας διατηρείται μέχρι σήμερα η πίστη ότι το αρνί διαθέτει “προφητικές” δυνάμεις, οπότε οι χωρικοί και ιδιαίτερα οι βοσκοί, επιδίδονται στην ωμοπλατοσκοπία, προφητεύοντας το μέλλον, με

Οι ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς τις δεκαετίες 60-70  δεν είχαν τίποτα από την γκλαμουριά των σημερινών. Ούτε πολυτελή ρεβεγιόν με περίεργες γευστικές ακροβασίες, ούτε πανάκριβα εμφιαλωμένα κρασιά, ούτε έξαλλες και προκλητικές διασκεδάσεις,  Παραφορτωμένες με στολίδια βιτρίνες έβλεπες μόνο στα μεγάλα μαγαζιά των πόλεων, που οι περισσότεροι μόνο από έξω περνούσαν, λόγω οικονομικής στενότητας. Λίγες μέρες πριν την

Πως διασκέδαζαν τα παιδιά πίσω στις δεκαετίες 60- 70, τότε που τίποτα από αυτά που θεωρούμε σήμερα αυτονόητα δεν υπήρχε; Από τεχνολογία το πολύ πολύ ένα ραδιόφωνο, εκείνο το τεράστιο με τις λάμπες, για να ακούν τη "Θεία Λένα".Ούτε τηλεόραση και πολύ περισσότερο τάμπλετς, κινητά και Ίντερνετ. Τότε υπήρχαν μόνο οι αλάνες που ήταν παντού, πριν